Աֆորիզմներ

Տխուր է առանց ռոմանտիկ մարդկանց, ձանձրալի՝ ռոմանտիկների շրջապատում:

Ապրում ենք հորինված աշխարհում: Ամեն ինչ անում ենք, ոչ չիջնենք հորինված հարմարվետ աշխարհից: Բոլոր արվելիք կենցաղային զրույցները հետաձգում ենք, որպեսզի հնարավորինս երկար մնանք հորինված աշխարհում:

Ողբերգակատակերգությունն անեստեզիայով որբերգությունն է

Ատելության պինգ-պոնգը կամ դիպուկահարի օրագրից (պատմվածք)

Պատերազմն ավարտված էր,  բայց ոչ դիպուկահարների համար: Ադրբեջանական դիպուկահարները գյուղից շրջկենտրոն տանող մեքենաների սարսափն էին: Նրանք ամրություններ էին կառուցում ու խորացնում խրամատները. հիմարություն կլիներ կորցնել նման դիրքերը:

Թուրքերի ամրապնդումը հրամայված էր խանգարել: Դիրքից դիրք 1700 մետր էր:  Մթապատվելուն պես վերցրի СВД-ս ու առաջացա մի 500 մետր մնացած թուրքերին:

Իմ մասին: 17 տարեկանում կամավորագրել եմ ու մասնակցել մի քանի մարտի: Երբ տասնութս լրացել է, զորակոչել են բանակ: Շատերի պես հայհոյել եմ՝ մթոմ  կամավոր կռվել եմ, հիմա զորակոչում եք: Ծառայությունն այդ տարիներին ուրիշ էր. համարյա կռվում էինք. դիրքեր էինք առաջ տալիս ու ականապատում, մեկ-մեկ զոհվում, մեկ-մեկ էլ  խմբովի պայթում: Դա էր մեզ բախտը:

Խղճահարանքի այցը

-Սպանել պատերազմում և սպանել պատերազմից դուրս՝ լրիվ տարբեր բաներ են,- հայացքը հեռուները գցելով, խորհում է լեյտենանտ Հովսեփյանը:

 Պատերազմի վերջերն էր, զինանոցի վերածված տունը մտավ գնդապետը, հրամայված էր հավաքվել: Թշնամին առավոտվանից գրոհի էր անցել, գնդապետը գտնում էր, որ պատժակիրների դիրքերը թույլ են և պետք է օգնել:

Բանաստեղծություններ

Երբեմն գրում եմ բանաստեղծություններ, բայց ես ինձ բանաստեղծ չեմ համարում, ուղղղակի զբաղմունք է:

*******

"Мелине страдает лейокозом, люди добрые помогите!"

Из странички "Одноклассника"

karabakh-open.info

Семья Авшарян из села Шехер Мартунинского района вместе с дочерью – 16-летней Мелине, уже отправлялись в Ереван, когда мы встретились с ними в Степанакерте. Наша беседа была, в основном, с матерью Мелине.

Мелине должна пройти в Ереване 5-й курс лечения. Она страдает острым лейкозом (рак крови).

До операции необходимо провести переливание крови, а соответствующего донора пока не нашли. Дорогостоящую операцию в Ереване не делают. “У нас нет таких средств, мы ищем спонсора. Операция стоит 100-150 тысяч евро. Но до операции необходимо найти соответствующего донора, Такие операции дела-т в Германии, во Франции, Израиле, Иране, Москве и Санкт-Петербурге”, - говорит мать девочки – Нвард Авшарян.

Հայկական ունիոնիզմ | Հետք online

Մոլդովայում ու Ռումինիայում ապրող մարդկանց մեջ ծագում է մի հարց. ինչո՞ւ չեք միանում, չէ՞ որ նույն ժողովուրդ եք, լեզուն նույն է և այլն: Բելառուսի ու Ռուսաստանի միջև այսօր սահմանները բաց են, այս երկու երկրների քաղաքացիները կարող են ազատ ճամփորդել ու աշխատել իրար հետ: Սակայն Բելառուսի նախագահ Լուկաշենկոն կատաղի պաշտպանում է իր երկրի ինքնիշխանությունը:
Մոլդովայի նախկին նախագահ Վլադիմիր Վորոնինն էլ հիացմունքով չէր ընդունում Ռումինիայի հետ միացման գաղափարը, իսկ այժմյա նախագահ Նիկոլաե Տիմոֆտին ասում է. «Մոլդովայի ժողովուրդը պիտի որոշի միացման գաղափարը»: Ինչո՞ւ է այսպես: Սա բացատրվում է նրանով, որ ոչ Մոլդովայի, ոչ էլ Բելառուսի նախագահները, բնականորեն, ցանկություն չունեն հրաժարվել նախագահի պաշտոնից ու կարգավիճակից և դառնալ, լավագույն դեպքում, մարզպետներ:

Ճիշտ է, կա վարկած, որ միացման դեպքում Մերձդնեստրը լուրջ փաստարկ կունենա Մոլդովայի կազմից դուրս գալու համար: Բայց, այնուամենայնիվ, դժվար թե Լուկաշենկոն կա Տիմոֆտին սեփական կամքով մի օր կասեն՝ ցտեսություն, այսուհետև մենք նախագահներ չենք, սեփական կամքով մենք հրաժարվում ենք նախագահ լինելուց: Դժվար է պատկերացնել, առավելևս, որ նախագահներից բացի՝ երկրի բոլոր նախարարները, մարզպետները, քաղաքապետները, ժպիտները դեմքներին, կասեն՝ ցտեսություն, մենք հրաժարվում եմ մեր պաշտոններից:

Արցախում կաշառքներն ընտրությունների ժամանակ նոնսենս է՞: Իսկ ինչու՞ է նոնսենս

Ընտրատեղամաս Արցախում

«Արցախում կաշառքներն ընտրությունների ժամանակ նոնսենս (չլսված բան) է», - հունիսի 4-ին տեղի ունեցած մամուլի ասուլիսում հայտարարեց «Սոցիոմետր» սոցիոլոգիական հետազոտույթունների տնօրեն Ահարոն Ադիբեկյանը, ով մայիսի 26-27-ին Արցախում սոցիալական հարցումներ է իրականացրել:

Առաջին հայացքից ուրախալի փաստ է թվում, բայց եթե փորձենք հասկանալ, թե ինչու՞ են Արցախում ընտրակաշառքները նոնսենս, կարող է այդ ամենն  այդքան էլ ուրախալի չթվա:

Ընտրակաշառքները, որքան էլ տարօրինակ լինեն, վկայում են ընտրական պայքարի մասին: Հայաստանի այս տարվա խորհրդարանական ընրություններից առաջ ՀՀԿ-ի ու ԲՀԿ-ի կողմից ծախսված հսկայական գումարները վկայում են քաղաքական պայքարի մասին, որովհետև հենց այնպես հսկայական գումարներ չեն ծախսվում:  

Արցախում ընտրակաշառքների նոնսենս լինելը մի՞գուցե պայմանավորված է քաղաքական պայքարի բացակայությամբ: Արցախն արևմտյան զարգացած երկիր չէ, որտեղ ընտրակաշառքի կարիքը չեն զգում սովորական մարդիկ: Արցախի քաղաքացիները ՀՀ քաղաքացիների պես 10-15 հազար դրամի կարիքն ունեն: Այս դատողությունից ելնելով` կարելի է ասել, որ Արցախում ընտրակաշառների նոնսենս լինելը պայմանավորված է քաղաքական պայքարի բացակայությամբ:

Մյուս կողից էլ, դա  կարելի է կապել Արցախի իշխանությունների կողմից քաղաքացիների վրա  ճնշում գործադրելու ավելի շատ լծակներ ունենալու հնարարավորության հետ:  Չէ՞ որ Արցախի քաղաքացիների մեծ մասն աշխատում է պետական կառույցներում (Պաշտպանության բանակ և այլն): Քանի որ կան նման հնարավորություններ, անխոհեմ կլիներ մեծ գումարներ ծախսել:

Այս առումով ընտրությունները «հետաքրքիր» են անցնում   զորամասերում: Ղարաբաղի զորամասերից մեկում ծառայած ծանոթներիցս մեկը պատմում էր, որ անցած նախագահական ընտրությունների ժամանակ սպան մատը դրել էր «Բակո Սահակյան» անվան վրա ու պահանջել մատը դրած տեղում նշան դնել:

Ըստ ամենայնի, մայրաքաղաքային զորամասերում իրավիճակն ավելի լավ էր: Նույն 2007-ին ես ծառայում էի Ստեփանակերտի 8-րդ առանձին մոտոհրաձգային գնդում, ընտրությունների օրը ԼՂՀ քաղաքացիներին հրամայեցին հավաքվել գնդի ակումբում: Գնդի հրամանատարի դաստիարակչական գծով տեղակալն ասաց հետևյալ խոսքերը. «Տղե՛րք, դե գիտեք չէ՞ ում պիտի ձայն տաք: Բակո Սահակյանին: Եթե ընտրատեղամասում լրագրող մոտենա, կասե՛ք, որ մեզ ոչ ոք ոչինչ չի ասել»: 8-րդ մոտոհրաձգային գնդի զինվորները, այնուամենայնիվ, սեփական ընտրություն կատարելու հնարավորություն ունեին:

Հայկ Ղազարյան