Ֆեյսբուքիստի անուրջները

«Էվոռեվուլյուցիա»  ռոք-խմբի փաբային համերգից հետո մոտ երկու ժամ ֆռֆռում եմ ֆեյսբուքից մինչև lragir.am ու մռափում:

Ես փալաս եմ, կներես…/ ՀԱՅԿ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

gretert.com 

2005-ին մեկ տարով տեղափոխվեցի Մոսկվա` ուսումս շարունակելու: Կարճ ժամանակում ընտելացա նոր քաղաքին ու ընկերացա համակուրսեցիներիս հետ: Մեր կուրսում շատ ուսանողներ կային Միջին Ասիայից: Հայ ընկերս նրանց բոլորին անխտիր ուզբեկ էր ասում` ղազախներին, ղրղզներին, տաջիկներին: Ուզբեկ էր ասում նաև ղազախուհիներին, ղրղզուհիներին ու տաջիկուհիներին: Տաջիկուհիներից մեկի անունը Դիսլուզ էր, մյուսինը` Լայլո: Դիսլուզի հետ չհաջողվեց մտերմանալ, նա ավելի ավանդապաշտ ու կրոնական անձնավորություն էր, քան Լայլոն: Լայլոն, ծանոթանալուց հետո, հաջորդ օրերին հետաքրքրվում էր իմ հայրենի քաղաքով: Նրա ստերիոտիպերը հայերի մասին զվարճացնում էին ինձ: Հիմար չէր, պարզապես մեզնից ամենափոքրն էր և իր ասածները սովորական մանկական միամտություն էին հիշեցնում:

Աֆորիզմներ

Տխուր է առանց ռոմանտիկ մարդկանց, ձանձրալի՝ ռոմանտիկների շրջապատում:

Ապրում ենք հորինված աշխարհում: Ամեն ինչ անում ենք, ոչ չիջնենք հորինված հարմարվետ աշխարհից: Բոլոր արվելիք կենցաղային զրույցները հետաձգում ենք, որպեսզի հնարավորինս երկար մնանք հորինված աշխարհում:

Ողբերգակատակերգությունն անեստեզիայով որբերգությունն է

Ատելության պինգ-պոնգը կամ դիպուկահարի օրագրից (պատմվածք)

Պատերազմն ավարտված էր,  բայց ոչ դիպուկահարների համար: Ադրբեջանական դիպուկահարները գյուղից շրջկենտրոն տանող մեքենաների սարսափն էին: Նրանք ամրություններ էին կառուցում ու խորացնում խրամատները. հիմարություն կլիներ կորցնել նման դիրքերը:

Թուրքերի ամրապնդումը հրամայված էր խանգարել: Դիրքից դիրք 1700 մետր էր:  Մթապատվելուն պես վերցրի СВД-ս ու առաջացա մի 500 մետր մնացած թուրքերին:

Իմ մասին: 17 տարեկանում կամավորագրել եմ ու մասնակցել մի քանի մարտի: Երբ տասնութս լրացել է, զորակոչել են բանակ: Շատերի պես հայհոյել եմ՝ մթոմ  կամավոր կռվել եմ, հիմա զորակոչում եք: Ծառայությունն այդ տարիներին ուրիշ էր. համարյա կռվում էինք. դիրքեր էինք առաջ տալիս ու ականապատում, մեկ-մեկ զոհվում, մեկ-մեկ էլ  խմբովի պայթում: Դա էր մեզ բախտը:

Խղճահարանքի այցը

-Սպանել պատերազմում և սպանել պատերազմից դուրս՝ լրիվ տարբեր բաներ են,- հայացքը հեռուները գցելով, խորհում է լեյտենանտ Հովսեփյանը:

 Պատերազմի վերջերն էր, զինանոցի վերածված տունը մտավ գնդապետը, հրամայված էր հավաքվել: Թշնամին առավոտվանից գրոհի էր անցել, գնդապետը գտնում էր, որ պատժակիրների դիրքերը թույլ են և պետք է օգնել:

Բանաստեղծություններ

Երբեմն գրում եմ բանաստեղծություններ, բայց ես ինձ բանաստեղծ չեմ համարում, ուղղղակի զբաղմունք է:

*******

"Мелине страдает лейокозом, люди добрые помогите!"

Из странички "Одноклассника"

karabakh-open.info

Семья Авшарян из села Шехер Мартунинского района вместе с дочерью – 16-летней Мелине, уже отправлялись в Ереван, когда мы встретились с ними в Степанакерте. Наша беседа была, в основном, с матерью Мелине.

Мелине должна пройти в Ереване 5-й курс лечения. Она страдает острым лейкозом (рак крови).

До операции необходимо провести переливание крови, а соответствующего донора пока не нашли. Дорогостоящую операцию в Ереване не делают. “У нас нет таких средств, мы ищем спонсора. Операция стоит 100-150 тысяч евро. Но до операции необходимо найти соответствующего донора, Такие операции дела-т в Германии, во Франции, Израиле, Иране, Москве и Санкт-Петербурге”, - говорит мать девочки – Нвард Авшарян.