Показаны сообщения с ярлыком Հայկ Ղազարյան. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Հայկ Ղազարյան. Показать все сообщения

воскресенье, 6 марта 2016 г.

Էկզիստենցիալ խմբագրություն

Գրական թերթի խմբագրությունում էի։ Չգիտեմ, թե ոնց եմ այստեղ հայտնվել, առհասարակ: Խմբագիրն ակնոցավոր, պատկառելի կնճիռներով, պատկառելի բեղմորուքով հայտնի, սիրված ու հեղինակավոր մի անձնավորություն էր: Ուզում էր ինչ-որ դիտողություն անել երևի, բայց կարծես պատեհ րոպեի էր սպասում: Խմբագրության աղջիկներից մեկից թեյ խնդրեց, մինչև բուն թեմային անցնելը:

-Արսեն…
-Այո, պարոն Ասլամիզիրյան, լսում եմ ձեզ,- ժպտացի:
-Վաղու՞ց եք գրում:
-Դե… մի երկու տարի կլինի…
-Շատ բարի…

Թեյը ձեռքին վեր կացավ ու քայլեց դեպի պատուհանը:

-Գիտե՞ք, Արսեն ջան… երիտասարդ եք… բայց պիտի սովորեք քննադատություն ընդունելը…

-Լսում եմ,- դեմքիս ժպիտ գծագրեցի: «Ի՞նչ է ուզում, ճպպացրու դեմքիս, մեծ տղա եմ»,- մտածեցի:

-Օրինակ… ինչու՞… Այ, մեր տաղանդավոր աղջիկը տեքստը այսպես է սկսել.  «Անսեռունակ, անկենդան, պողպատյա միատարր ճիչը մեղմիկ տժժոցին ճանապարհորդակցելով՝ քիչ մնաց սպաներ, և  ինձ տարան մորգ: Հետո ընկերներս եկան տուն մերոնց հաղորդելու, որ ինձ շատ են սիրել ու ցավում են ծաղիկ հասակում մեռնելու համար...»:- Ապա թեթև պաուզայից հետո հարցրեց,- նկատու՞մ եք։
-Ինչը՞:
-Այ խնդիրն այստեղ է,- մատը խորհրդավոր վեր տնկեց Ասլամիզիրյանը,- հիմա կփորձեմ բացատրել… Այս տեքստը միանգամից բեռնում է ու տանում…
-Դեպի ու՞ր:
-Դեպի էկզիստենցիալ հոգեթերապիա, Արսեն ջան:
- Դա ի՞նչ է:

четверг, 18 февраля 2016 г.

Զեյթունաչյան


Job.am աշխատանքների որոնման գործակալության շնորհիվ տեղավորվեցի մի շինարարական ընկերությունում: Տաղտկալի թվեր ու տառեր լցնելով վորդերում ու էքզելներում, ձանձրացա: Երկու ամիս անց ուշացումներիս համար պետը իրերս հավաքելու հրաման տվեց: Էլի մնացի անգործ: Օրեր շարունակ մկնիկի անվակը ֆռռացնում էի Ֆեյսբուքներով ու էլի տարբեր զահրումարներով: Այնքան ֆռռացրի, մինչև մայրս ու տան մյուս անդամներն իմ առջև պայման դրեցին՝ ինտերնետային կապի համար մենք ավելորդ փող չունենք, գնա ինքդ գումարը մուծիր: Ստիպված էի նորից չոլերն ընկնել ու աշխատանք փնտրել: Ախր էդ զահրումար աշխատանքն էլ շատ քիչ է, լավն էլ ընդհանրապես չկա: Զինվորական հորեղբայրս հորդորում էր, որ բանակ մտնեմ՝ զամպատեխ:

суббота, 23 января 2016 г.

Քահանան

Մեկ էլ՝ Նիկոլի հարվածը տեսա տեր Սարգիսի ծնոտին… չխկաց ծնոտը… 
Նոյեմբեր ամիսն էր: Փոքր հորեղբորս ծառայող որդուն ընկերների հետ մի օր տեսակցելու էինք գնացել: Վարորդը Նիկոլն էր, իսկ կողքիս՝ Կարենը: Պյատիգորսկյան շանսոնը խարխուլ ճանապարհի հետ մեկտեղ թափ էր տալիս մինչև սրտխառնոցՀետներն այդքան մոտ չեի, որ խնդրեի անջատեին, թարսի պես էլ դինամիկն ականջիս տակ էր. А любовь слепая Болью истезает. Пиковая дама Сдай свою игру…
Արդեն մթնշաղում էր, և մի պյատիգոսրկյան կատարողին հաջորդում էր մյուսը. В каждом сердце есть больная рана. В каждом сердце не стихает плач, Вышел на арену ресторана Наглухо обкуренный скрипач... 

вторник, 27 января 2015 г.

Ֆանտոմ

Լուսանկարը՝ Մարութ Վանյանի

Հոսպիտալի ամայի բակում դիտելու բան չկար, բայց ներքին հողմաշենցի Եղիշը շարունակում էր պատուհանին կպած` մահճակալից ուսումնասիրել դուրսը: Երրորդ շաբաթում ընկերների գալ-գնալը սպառվել էր և ահա մենակ էր մնացել ինքն իր հետ: Խորհելու առանձնակի բան էլ չկար. ամեն ինչ որոշված էր, ամեն ինչ ավարտված էր: Թվում էր Եղիշին:

пятница, 9 мая 2014 г.

Ես փալաս եմ, կներես…/ ՀԱՅԿ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

2005-ին մեկ տարով տեղափոխվեցի Մոսկվա` ուսումս շարունակելու: Կարճ ժամանակում ընտելացա նոր քաղաքին ու ընկերացա համակուրսեցիներիս հետ: Մեր կուրսում շատ ուսանողներ կային Միջին Ասիայից: Հայ ընկերս նրանց բոլորին անխտիր ուզբեկ էր ասում` ղազախներին, ղրղզներին, տաջիկներին: Ուզբեկ էր ասում նաև ղազախուհիներին, ղրղզուհիներին ու տաջիկուհիներին: Տաջիկուհիներից մեկի անունը Դիսլուզ էր, մյուսինը` Լայլո: Դիսլուզի հետ չհաջողվեց մտերմանալ, նա ավելի ավանդապաշտ ու կրոնական անձնավորություն էր, քան Լայլոն: Լայլոն, ծանոթանալուց հետո, հաջորդ օրերին հետաքրքրվում էր իմ հայրենի քաղաքով: Նրա ստերիոտիպերը հայերի մասին զվարճացնում էին ինձ: Հիմար չէր, պարզապես մեզնից ամենափոքրն էր և իր ասածները սովորական մանկական միամտություն էին հիշեցնում:

понедельник, 9 апреля 2012 г.

Բաժանվող ընտրակաշառքները վկայում են, որ իշխանությունները վախ ունեն` ի հեճույքս նրանց, ովքեր վստահ են, որ Հայաստանում ոչինչ չի փոխվում


1991թ. - Դու մեր սուրբ փրկիչն ես:
Մի քանի տարի անց. - Հե-ռա-ցի՛ր...
Մի քանի օր առաջ «Կոնգրես» հյուրանոցում լրագրողների համար տեղի ունեցավ «2012թ. խորհրդարանական ընտրությունների արժանահավատ, պատասխանատու և հավասարակշռված լուսաբանում»  երկօրյա սեմինար-վերապատրաստում:
Առաջին օրվա ամփոփման ընթացքում իրավաբաններից մեկը ասաց, որ ինքը հաճախակի է զրուցել  իշխանության տարբեր ներկայացուցիչների  հետ, և նրանք իրեն անկեղծ խոստովանել են, որ անգամ ընտրություններում պարտվելու դեպքում չեն զիջի աթոռները:

Իսկ մեկ ուրիշը այն տարածված կարծիքը հաստատեց, որ ամենաարդար ընտրությունները 1991 թվականաին տեղի ունեցած նախագահական ընտրություններն էին:

Այն, որ իշխանությունները  աթոռները ամեն գնով չեն զիջի, միանգամայն բնական է: Ինչպես կարելի է պատկերացնել, պարտվելուց հետո նախագահը և ՀՀԿ-աներ պիտի ասեն “Goodbye” ու սկսեն զբաղվել մեկ ուրի՞շ աշխատանքով:  Մյուս կողմից էլ, առատորեն բաժանվող ընտրակաշառքները վկայում են այն մասին, որ ներխորհրդարանական կուսակցությունները վախ ունեն կորցնել իշխող դիրքերը:
Լևոն Տեր-Պետրոսյանին փոխարեն եկավ Ռոբերտ Քոչարյանը, Քոչարյանի տեղ` Սերժ Սարգսյանը. նշանակում է, որ Հայաստանում իշխանափոխություն, այնուամենայնիվ, տեղի է ունենում:

понедельник, 12 марта 2012 г.

Արտասահմանցիները (միջինասիացիները) Երևանի ու հայերի մասին


Թալղաթ Աքիշով

Արդեն հինգ ամիս է, ինչ Երևանի Կովկասի ինստիտուտում սովորում են ուսանողներ Ղրղզստանից ու Տաջիկստանից: Ղրղզստանից երեք տղա` Թալղաթ Աքիշովը, Բահրոմ Ռահմանկուլովը և Սալամաթ Օրունտաևը, իսկ Տաջիկստանից երկու աղջիկ` Ֆառանգիս Նաբիևան ու Գուլջահոն Համրոզոդան:  

Թալղաթ Աքիշովը երբ առաջին անգամ Երևանում իրար թևանցուկ արած տղաների է տեսել, կարծել է, թե համասեռամոլներ են: Ավելի ուշ, համակուրսեցիները բացատրել են, որ նրանք ընդհանրապես համասեռամոլների հետ ոչ մի ընդհանուն բան չուեն, նրանք քյարթու տղաներ են, ովքեր սև շորեր են հագնում, հազվադեպ են թրաշվում ու խոսելաոճն ուրիշ է:  Թալղաթը այս բացատրությունից հետո կարծել է, որ քյարթերը ռոքերներ են, իսկ տաջիկուհի Գուլջահոն Համրոզոդան` ազգային փոքրամասնություն:

Թալղաթ Աքիշով (Ղրղզստան, Օշ)-Հայաստանում մարդիկ կուլտուրական են: Ինձ դուր են գալիս հայկական կերակրատեսակները, հատկապես` խաշը: Ես կարծում եմ, որ Մատենադարանը` հին ձեռագրերի ու փաստաթղթերի թանգարանը, ուղղակի հրաշք է: Ինձ դուր է եկել նաև այն հանգամանքը, որ սեփական գիր ունեք և լատինական տառեր կամ կիրիլիցա չեք օգտագործում: Երևանը իմ Օշից տարբերվում է նրանով, որ մոնոէթնիկ է: Ինձ Օշը հենց դրանով է դուր գալիս:

 Բահրոմ Ռահմանկուլովը ազգությամբ տաջիկ է:  Բահրոմը նկատել է, որ հայերենում կան բառեր, որոնք համընկնում են տաջիկերենի հետ, օրինակ` դաս-դարս, բժիշկ-փժիշկ և այլն:

Բահրոմ Ռահմանկուլով (Ղրղզստան, Բատկեն)- Շատ լավ է, որ հայտնվել եմ Երևանում: Հայերը շատ հարուստ մշակույթ ունեն:
Ինձ այստեղ դուր չի գալսի այն, որ Հայաստանը մոնոէթնիկ երկիր է: Երբ մի երկրում տարբեր ազգություններ են լինում, մի տեսակ ավելի հետաքրքիր է լինում:

 Սալամաթ Օրունտաև(Ղրղզստան, Բիշկեք)- Ինձ համար այստեղ ոչինչ չփոխվեց, քանի որ նույն ապրելակերպն եմ վարում, ինչ Բիշկեքում: Ինչպես Երևանում, այնպես էլ Բիշկեքում, կյանքը արագ տեմպերով է ընթանում, ինչը այդքան էլ լավ չէ: Կարծում եմ Երևանն ու Բիշկեքը նույնանման քաղաքներ են:

Ֆառանգիս Նաբիևա (Տաջիկստան, Դուշանբե)- Ես այստեղ ինձ զգում եմ ինչպես տանը: Քաղաքում երբ մարդիկ իմանում են, որ մենք արտասահմանից ենք, ուրախանում են:
Ինձ այստեղ դուր չի գալիս այն, որ ավտոմեքենանները չեն կանգնում հետիոտնային ճանապարհի վրա  ու  մարդիկ աղբը շպրտում են փողոցում, երբ աղբարկղը նրանց կողքին է: Բացի այդ, հացամթերքը ու հագուստեղենը Հայաստանում շատ թանկ արժե: Չնայած դրան, այստեղ մարդկանց սոցիալական վիճակը ավելի բարվոք է, քան Տաջիկստանում:                                                                                                                                                                                                                                            

Գուլջահոն Համրոզոդա (Տաջիկստան, Դուշանբե) - Այստեղ ավելի շատ խանութներ կան, քան Դուշանբեյում: Նկատվում է, խոսքի ազատությունը ավելի շատ է, քան մեզ մոտ: Այստեղ ընդդիմությունն էլ է շատ ակտիվ:
Նույնն ասեմ, ինչ Ֆառանգիսը` Երևանը թանկ քաղաք է, հատկապես թանկ են շորերն ու հացամթերքը, բայց մարդիկ ավելի լավ են ապրում, քան մերոնք: Մերոնք` իրենց աշխատավարձերով, չենք կարա ապրել Երևանում: Երևի դրա համար էլ արտագաղթը շարունակվում է: 

Հայկ Ղազարյան

среда, 7 марта 2012 г.

Երևանում սովորող տաջիկ ուսանողուհի. «Դժվար թե այս քանի օրը Տաջիկստանում հեղափոխություն լինի, սակայն ժողովուրդը ինչ-որ մի բանի է սպասում»





Այստեղ խմբեր էին ստեղծում ու քննադատում նախագահին
Մարտի 3-ին Տաջիկստանի ինտերնետ-պրովայդերները արգելափակեցին չորս կայք` Facebook.com-ը, Zvezda.ru-ն, Tjnews.com-ը և Maxala.org-ը: Իսկ մինչ այդ Տաջիկիստանում արդեն անհասանելի էին Fergna.ru և Centrasia.ru կայքերը: Այդ մասին հաղորդում է «Ասիա-պլյուս» լրատվամիջոցը: Նման կարգադրում կատարեց Տաջիկստանի հանրապետությանն առընթեր կապի Ծառայությունը, որը մարտի 2-ին նամակ ուղղարկեց երկրում գործող պրովայդերներին:

Zvezda.ru կայքը, ամենայն հավանականությամբ, արգելափակել են այնտեղ տեղադրված «Տաջիկստանը հեղափոխության նախօրեին է» հոդվածի համար: Իսկ թե ինչու է փակվել «Facebook» սոցիալական ցանցը, փորձեցինք պարզել Երևանի Կովկասի ինստիտուտում սովորող տաջիկ ուսանողուհիներից: Պետք է նշել, որ աղջիկները սկզբում մի քիչ վախվորած էին պատասխանում մեր հարցերին: